www.onslieveheersbeestje.nl

Dagboek - 4 mei 2008


Anouk picture1

Tsjonge, wat is het al weer lang geleden dat ik iets heb geschreven voor mijn dagboek. Ook de foto’s liepen al weer een heel stuk achter; ik ben al veel groter en ik heb al heel veel bijgeleerd. Tijd om iedereen eens bij te praten!

Het gewone leven is weer een beetje begonnen

Nu ik al weer ruim drie maanden oud ben, is het gewone leven weer een beetje begonnen. Papa was natuurlijk al weer een tijdje aan het werk, maar die gaat nu ook weer met een gerust hart een hele dag werken. In het begin was hij toch het liefst om 15.00 uur al weer thuis. Ook mama begint alles weer een beetje op te pakken. Ze is een paar keer eventjes naar Fontys geweest en heeft al wat cursusjes gegeven. Dat wordt natuurlijk ook tijd, want dan kan ze extra centjes verdienen om mooie kleertjes en cadeautjes voor mij te kopen!

De groei

Alle bezoekjes aan het consultatiebureau verlopen goed. De dokter is heel tevreden over mijn groei en mijn ontwikkeling. Ik ben inmiddels al ruim 6 kilo en mijn hoofdje is ook goed gegroeid.  Verder vond de dokter mij heel alert en kon ik goed volgen (ik houd echt wel alles in de gaten)! De dokter vond ook dat ik mijn hoofdje zo goed overeind kon houden. Maar ja, dat kan ik al weken!

Het slapen

Over mijn slapen mogen papa en mama niet klagen. ’s Nachts slaap ik eigenlijk altijd heel goed. Na de laatste voeding (tussen 21.00 en 22.00 uur) ga ik altijd lief slapen. Ik word bijna nooit midden in de nacht wakker, meestal pas tussen 6.00 en 7.00 uur. Dat is echt luxe hoor!

Papa en mama merken het wel erg goed als ik een drukke dag heb gehad. Dan slaap ik wel vaak wat onrustiger en word ik vaak ook wat eerder wakker. Soms is dit al om 4.00 uur en daar is mama dan niet zo blij mee. Gelukkig ga ik dan wel weer lief slapen als ik wat heb mogen drinken bij mama.

Overdag slaap ik wisselend. Soms ben ik heel erg moe en slaap ik veel, op andere momenten vind ik het veel te leuk om alles te volgen en dan krijg je me niet naar bed… Wat ook nog wel eens gebeurd is dat ik eigenlijk toch te moe ben om te spelen en dan val ik gewoon in de box in slaap…

Flesjes…

Tot nu toe had ik alleen maar drinken gehad van mama (uit de borst) en van papa (uit de fles). Het werd dus hoog tijd dat ook anderen mij maar eens de fles zouden geven, want in mei ga ik al een paar keer naar het kinderdagverblijf om te oefenen, dan krijg ik ook van iemand anders de fles. Op 9 april was het zover… Oma Corry heeft mij de fles gegeven. Op maandag 14 april heeft tante Claudia het ook prima gedaan. Ik heb me prima gedragen en de fles goed gedronken. Dit doe ik niet altijd, maar daarover later meer…

Steeds meer uitstapjes

Omdat ik weer wat ouder ben, wordt het ook steeds makkelijker om samen uitstapjes te maken. Ik heb de laatste weken vooral veel naar het basketball gekeken. Papa’s team heeft laatst ook een Challenger-toernooi gespeeld en gewonnen! Nu mogen ze naar de Nederlandse kampioenschappen. Dan kan ik helaas niet gaan kijken, want dat is helemaal in Leeuwarden en dat is toch wel een beetje ver.

Vriendjes en vriendinnetjes

Ook de afgelopen weken zijn er nog verschillende mensen naar mij komen kijken. En opnieuw ben ik weer verwend met allerlei cadeautjes… Mijn speelgoedmand ligt helemaal vol en ik heb ook voor iedere dag van de week verschillende kleertjes… Wat ik ook erg leuk vind is dat ik al allerlei vriendjes en vriendinnetjes heb, waarmee ik straks lekker kan spelen.

Mijn grootste fans zijn mijn nichtjes Siri en Tessa. Zij zijn hartstikke trots op mij en kunnen iedere keer niet wachten tot ze me weer zien. Ik vind het ook erg leuk om bij hun te zijn, want zij zijn al groter en kunnen me straks van alles leren, met me spelen, komen logeren, … Het is wel erg jammer dat ze ver weg wonen, zodat ik ze niet zo heel vaak zie. Toch denken ze ook aan mij als ik er niet ben; Siri heeft zelfs op school over mij verteld. De laatste keer dat we op bezoek zijn gegaan heb ik van Tessa een van heer eigen knuffels gekregen. Dat is toch wel heel stoer; zomaar een van je eigen knuffels weggeven. Dankjewel!

Verder deel ik ook graag mijn box. Ik heb in de box al met Daphne en Mika gespeeld. Zij zijn ongeveer even oud als ik en soms kunnen we al (per ongeluk) handjes geven in de box. Ook ben ik met mijn buurjongetje Jamie gaan wandelen. Onze mama’s zijn ook meegegaan hoor! Nog even en dan kunnen we samen schommelen, in de zandbak spelen en samen ranja drinken.

Ook een nieuw vriendinnetje is Pascalle. Monique is haar mama en zij kent mijn mama van basketball. Zij is al ruim een jaar en kan al veel meer dan ik. Zij heeft laten zien hoe je nu precies met mijn speelgoed moet spelen. Nog even en dan kan ik dat ook.
.

Naar het eerste kinderfeestje

Zondag 16 maart ben ik naar het verjaardagsfeestje van Siri geweest. Zij is al 5 jaar geworden! Er was taart en de hele familie was er. Echt heel erg gezellig. Het was alleen jammer dat het erg hard regenden, hierdoor konden we niet naar buiten en heb ik het strand en de zee nog niet gezien.

De strijd om de duim

Al en tijdje ben ik mijn handjes aan het ontdekken, net zoals mijn voetjes. Sinds half maart ben ik ook echt op zoek naar mijn duimpje. Van papa mag ik echter niet duimen en daarom stoppen mama en papa iedere keer de speen in mijn mond als ik mijn duim in mijn mond probeer te stoppen. Soms vind ik de speen ook wel lekker, maar toch eigenlijk niet zo lekker als mijn duim. Ik weet nu steeds beter dat ik die speen ook heel gemakkelijk weer uit kan spugen en dan op zoek kan gaan naar mijn duim. Als ik papa en mama echt wil plagen, pak ik de speen vast in mijn ene hand en stop de duim van mijn andere hand in mijn mond. Tot nu toe houden papa en mama het stug vol, en blijven ze maar aan de gang met de speen. Ik ben benieuwd wie op de lange termijn gaat winnen…

Nog geen eieren gezocht

Inmiddels zitten ook mijn eerste paasdagen erop. Ik ben natuurlijk nog een beetje te klein om naar eieren te zoeken, dus dat heb ik niet gedaan. Wel verliep Pasen heel anders dan papa en mama hadden bedacht. Eerste paasdag zouden mijn oma’s en opa komen brunchen, maar oma Corry was ziek. Opa Albert en oma Irene zijn wel gezellig geweest en het was aangenaam tafelen. Ik heb alles vanuit mijn wipstoeltje bekeken… Na mijn dutje bleek dat papa en mama lekker in de tuin hadden gewerkt en dat mama toch nog even op bezoek was bij oma Corry. En mama was op de fiets gegaan… echt fanatiek.

Tweede paasdag zouden we eigenlijk gaan brunchen bij Jasper en Mirjam, maar Stijn bleek de waterpokken te hebben. Iedereen vond me toch nog een beetje te klein om ook de waterpokken te krijgen en dus zijn we niet gegaan. Ik ben toen met papa en mama naar het bos gegaan, waar nog een beetje sneeuw lag. En dat met Pasen! Papa en mama hebben daarom lekker aan de warme chocolademelk met slagroom gezeten, terwijl we naar de finish van een bosloop hebben zitten kijken. De paashaas was zelfs aanwezig om eieren te verstoppen voor alle kindjes die goed hun best hadden gedaan.

Te groot voor het babybad

IIk ben al zo hard gegroeid, dat ik niet meer in het babybadje pas. Dat wil zeggen; ik kan er nog wel in, maar als ik dan een beetje spetter is mijn hele slaapkamer nat (inclusief muren en bed). Sinds eind maart ga ik daarom alleen nog maar in het grote bad. Als ik alleen in het grote bad ga, heb ik een speciale drijvende mat waarop ik heerlijk rond kan dobberen. Stiekem vind ik het eigenlijk het leukste om met papa of mama in bad te gaan. Wat ik ook steeds leuker ga vinden, is het douchen. Ik begin nu te snappen dat ik beter niet kan kijken waar het water vandaan komt, of dat ik dan in ieder geval mijn mond dicht moet doen.

Babymassage

Heerlijk hoor, naar de babymassage. Gedurende 2 uur word ik heerlijk verwend met lekkere massages. De eerste keer is papa met mij gegaan, maar toen moest ik nog een beetje wennen. Ik heb toen ook erg veel, en vooral erg hard gehuild. Bij mama zonk de moed in de schoenen toen zij dat hoorde, maar ze is toch nog voor een tweede les gegaan. En nu vind ik het erg leuk! Sinds die eerste keer heb ik niet meer gehuild, terwijl de andere baby’tjes dat af en toe nog wel doen. De mama van de andere baby’tjes hebben het trouwens nog steeds over papa; dat het toch wel heel zielig was voor hem, dat ik zo huilde de eerste keer. In het totaal ben ik nu vier van de zes keer gegaan en dan stopt het al weer.

Het wel en wee rond de poepluiers

Kindjes die borstgevoed worden, net als ik, hebben over het algemeen minder afvalstoffen. Daarom poep ik wat minder dan kindjes die flesvoeding krijgen. Soms zit er wel een week tussen twee poepluiers. Toch is dat niet zo fijn; ik krijg dan wel een beetje pijn in buik en moet dan weleens heel hard huilen. Daarnaast kan ik ook flinke windjes laten. En die stinken (volgens papa en mama)! Ik heb ook een record-poepluier: Op 31 maart had ik een enorme poepluier en mama was de gelukkige die mij mocht verschonen. De poep zat bijna tot in mijn nek en aan de voorkant tot aan mijn navel! Een doos billendoekjes en een wasbeurt later was ik toch weer helemaal schoon. En het was wel een opluchting…

Omdat mama dit pure genot ook met papa wilde delen, heeft ze de luier nog even laten liggen. Papa vond het ook heel wat en heeft de luier toen gewogen. Er zat gewoon 300 gram poep in.

Televisie-generatie

Tegenwoordig kan ik al heel ver kijken. Ik kan papa en mama gewoon volgen als zij door de kamer lopen. Daardoor heb ik weer iets nieuws ontdekt: de televisie. Als ik lekker op de arm lig bij papa en mama, vooral net na het eten, kan ik net mijn hoofd zo draaien dat de tv in beeld komt. Leuk hoor al die bewegingen en kleurtjes.

Wel zetten papa en mama regelmatig de tv uit. Ze zeggen dat ik anders vierkante oogjes krijg.

Oppassen

Op 20 april was het dan zo ver. Papa en mama hebben me voor het eerst bij iemand anders achter kunnen laten. Ik mocht een middagje bij oma Corry komen spelen. Nadat we met z’n allen koffie gedronken hadden, zijn papa en mama naar heel veel knuffels en kusjes eindelijk vertrokken. Zij zijn gezellig met z’n tweetjes gaan lunchen en naar het tuincentrum gegaan. Ik heb bij oma mijn eigen box en mijn eigen kamer, met mijn eigen bedje. Daar heb ik heerlijk liggen slapen en ik heb gezellig met oma gespeeld. Toen ik honger had ging het echter mis; ik wilde echt de fles niet drinken, dus zijn papa en mama ietsje eerder terug gekomen. Die fles komt dan de volgende keer wel. 

De volgende stap

Op 23 april zijn we met z’n drietjes naar mijn kinderdagverblijf geweest. We hadden daar een intakegesprek. Papa en mama hebben toen verteld wat ik allemaal wel en niet fijn vind. Op 6 mei ga ik namelijk 3 uurtjes oefenen en vanaf 8 mei begint de opvang voor mij. In mei ga ik alleen op donderdag, zodat mama en ik alvast kunnen wennen.

Mama heeft me verteld dat ze het steeds moeilijker gaat vinden. Hoe dichterbij de eerste dag komt, hoe lastiger het wordt. Mama ziet er dus toch nog wel een beetje tegenop, maar daar komt ze nog wel overheen hoor. Ik zal in het begin ook echt wel een beetje moeten wennen, maar het komt vast goed!
 
Verdere ontwikkelingen

Wat ik sinds een weekje ook heel erg leuk vind, is zitten. Ik heb ontdekt dat papa en mama mij best willen helpen als ik hun vingers vastpak en dan heel hard ga trekken. En als je overeind kunt zitten, zie je veel meer van de wereld. Het liefst ben ik nu hele dag bezig met oefenen; echte sit-ups maak ik daarbij. Mijn buikje wordt straks echt een wasbordje. Alleen het rechthouden van mijn hoofdje is nog een beetje moeilijk.

Verder gaat ook mijn fijne motoriek met sprongen vooruit. Ik begin al echt te grijpen en dingetjes vast te pakken. Het is nog wel moeilijk om echt gericht te pakken, maar wat op mijn weg komt is niet veilig…


Klik HIER om terug te gaan naar het Dagboek

Mijn website is nog lang niet af dus neem regelmatig een kijkje en ontdek de nieuwe ontwikkelingen