Kwww.onslieveheersbeestje.nl

Dagboek - 3 Feb 2008


Anouk picture1

Inmiddels ben ik al weer ruim twee-en-een-halve week oud, dus hoog tijd om mijn dagboek weer eens aan te vullen. Papa en mama zeggen dat die weken heel snel voorbij zijn gegaan en dat de dagen voorbij vliegen. Ikzelf merk daar wat minder van, omdat ik natuurlijk nog heel veel lig te slapen. Wat is er verder allemaal gebeurd…

 Eten, slapen, poepen, plassen en op z’n tijd een keertje huilen

Zoals de meeste baby’s bestaat een groot gedeelte van de dag uit lekker slapen. Overdag vind ik het heerlijk om gewoon rustig op mijn eigen kamertje te slapen. ’s Avonds is het natuurlijk veel leuker om gewoon bij papa en mama te zijn. Ze proberen mij dan wel gewoon boven in bed te leggen, maar daar trek ik me niets van aan. Eerst ga ik dan gewoon huilen, maar als ze niet snel genoeg komen kijken, zet ik het gewoon op een krijsen. Wedden dat ze snel komen kijken…? Vooral papa kan er niet zo goed tegen als ik echt aan het huilen ben, dus die komt mij dan lekker uit bed halen, zodat ik bij papa of mama kan zijn. Als ik dan echt m’n oogjes niet meer open kan houden, kunnen ze me wel beneden in de box leggen. Dan kan ik toch lekker slapen en ben ik toch een beetje bij. ’s Nachts slaap ik nog lekker in de wieg bij papa en mama op de kamer, zodat ze het snel horen als ik honger heb.

Het eten gaat nu goed. In het begin vond ik het erg moeilijk om aan de borst te drinken en ook mama vond het in het begin allemaal best wel lastig. We hebben dat samen echt moeten leren. Gelukkig hebben we een hele fijne kraamhulp gehad (Bedankt Marleen!), die ons heel goed gecoacht heeft. Wel heeft mama heel veel melk voor mij, dus ik krijg heel snel veel melk binnen. Dit zorgt ervoor dat ik me best wel vaak verslik, wat dan in een hoestbui eindigt. Daarnaast heb ik heel vaak de hik…

 Het eerste bezoek

Op 16 januari ben ik al bewonderd door mijn opa, mijn oma’s, tante Claudia en ome Wilco. Ook mama’s beste vriendin Mirjam is komen kijken, samen met Jasper en Stijn. Stijn heeft me echter nog niet gezien, omdat ik ’s avond niet helemaal lekker was. Ik voelde me niet helemaal lekker door de bevalling en had ook heel erge honger (maar dat wisten papa en mama toen nog niet). En weet je wat echt erg leuk was… allemaal hadden ze een heleboel cadeautjes bij zich. Met de kraammanden en kraamtas hebben papa en mama zich erg vermaakt; ze hebben de hele week cadeautjes uit kunnen pakken. Nog bedankt hoor!

 Nog een nachtje uit logeren

Ik voelde me dus helemaal niet zo lekker op de eerste dag nadat ik geboren was en dat betekende dat ik erg veel moest huilen. Papa en mama kregen mij op een gegeven moment dan ook niet meer stil en het huilen ging over in heel hard krijsen… Omdat papa en mama tijdens de nacht van mijn geboorte ook al niet geslapen hadden, vonden ze het erg moeilijk om mij zo in paniek te zien. ’s Nachts heeft mama toen nog de verloskundige gebeld en die heeft ervoor gezorgd dat we nog even terug konden naar het ziekenhuis. Daar hebben ze eerst nog even gekeken hoe het met mijn bloedsuiker was, maar die was goed. Wel bleek dat ik heeeeeel erge honger had, dus heb ik daar wat extra kunstvoeding gehad. Mama en ik hebben toen in het ziekenhuis geslapen, terwijl papa thuis een paar uurtjes heeft liggen snurken… De volgende ochtend waren we toen allemaal weer wat fitter en zijn we hard aan de slag gegaan om de borstvoeding goed op gang te brengen.

 Voor het eerst in bad

Op 17 januari ben ik voor het eerst in bad geweest. De eerste keer is dit gedaan door Tanja (onze eerste kraamhulp), waarbij papa al wel geoefend heeft. De keren daarna waren papa en mama echt aan de beurt. Papa heeft mij op 19 januari voor het eerst in bad gedaan, mama was de 20ste aan de beurt.

 Op 18 januari

Papa is op 18 januari aangifte gaan doen. Opa Albert is meegegaan en ook hiervan zijn foto’s gemaakt. Zie je hoe trots papa is! Oma Corry is ook nog even op de bezoek geweest en zij heeft mij als eerste even vastgehouden (ze was een beetje verdrietig omdat opa Cees mij niet heeft kunnen zien) en ik heb haar getroost. Opa Cees heeft mij trouwens wel geholpen de weg naar papa en mama te vinden en hij kijkt van boven naar mij. Hij is ook echt een trotse opa…

 Siri en Tessa op bezoek!

Op zondag 20 januari heb ik mijn nichtjes voor het eerst gezien. Siri en Tessa wonen helemaal in Voorhout en zijn zondag met hun papa en mama (tante Bianca en ome René) op bezoek gekomen. Ook tante Claudia is toen nog even geweest. Siri en Tessa zijn al een stukje groter dan ik en zij vonden mij toch nog wel erg klein. Vooral mijn handjes werden uitvoerig bestudeerd en Siri wilde me eigenlijk ook wel even vasthouden . Dat ging toen nog even niet, maar de volgende keer dat we jullie zien wel hoor!

 Mijn eerste diploma ...

Op maandag de 21ste is er een mevrouw geweest die wat testjes bij me heeft gedaan. Eerst heeft ze een gehoortest gedaan, waarvoor ik geslaagd was. Ik heb zelfs een diploma gekregen! Daarna was het tijd voor het hielprikje, waarbij ze wat bloed uit mijn hakje hebben gehaald. Mama vond het best wel spannend, wat het is natuurlijk niet leuk om te zien dat ze een gaatje in je baby prikken. Ik was echter heel erg stoer, want ik heb er gewoon doorheen geslapen!

 Nog even over het poepen

Alles wat er in gaat, komt er natuurlijk ook weer uit… soms met grof geweld. Papa kan daar over meepraten. Op 21 januari ben ik voor het eerst in de Tummy Tub geweest. Voor degene die niet helemaal thuis zijn in de babywereld; dat is en soort emmer waarin je in bad kunt. Er staan ook wat foto’s van in het fotoboek; ik word daar niet gewurgd, maar zo moet je me dan vasthouden. Nadat ik in bad was geweest, was papa mij aan het afdrogen. Helaas voor papa, moest ik op dat moment ook even poepen. Kenmerkend voor baby’tjes die borstvoeding krijgen, zijn spuitluiers. Dit betekent dat de poep met nogal veel kracht eruit komt… normaal in de luier. Papa was echt heel scherp, want hij kon nog net op tijd aan de kant springen. Daar kwam de poep en die spoot tegen papa en mama’s klerenkast omhoog (ruim een meter bij het bed vandaan, waar ik op lag).

Gelukkig konden papa, mama en Marleen hier erg om lachen. Als het goed is heeft papa ook hiervan wat foto’s in het fotoboek gezet.

 Voor eerst naar buiten

Op dinsdag 22 januari ben ik voor het eerst naar buiten geweest. Papa en mama zijn met mij gaan wandelen. We zouden eigenlijk maar een klein stukje gaan lopen, maar papa en mama zijn toch helemaal naar de winkels bij ons in de buurt gelopen… Achteraf heeft mama dat wel moeten bekopen, want dat was toch wel een beetje te… Het was wel lekker om in mijn fijne wandelwagen in het zonnetje buiten te zijn! Weer thuis kwamen Annys en Froukje op bezoek… wat gezellig!

 Alweer bijna op gewicht

Op woensdag (de 23ste) heeft Marleen mij opnieuw gewogen. Nadat ik in de eerste week afgevallen was tot 3600-nogwat gram, weeg ik op de achtste dag al weer 3900 gram. In de laatste dagen ben ik dus alweer flink aangekomen. Ik groei goed op mama’s melk! Verder begint het bezoek nu echt een beetje op gang te komen. Karin, mama’s vriendin en collega komt ’s ochtends en ’s middags komen Tanja en Margreet. Allemaal verwennen ze me met allerlei mooie cadeautjes en het is echt een beetje feest.

 Wat ik al kan

Op vrijdag 25 januari heb ik papa en mama echt verbaasd. Ik kan namelijk al volgen met mijn ogen. Toen ik van papa een schone luier kreeg, heb ik papa met m’n ogen gevolgd (al een paar minuutjes). In de box probeer ik ook al mijn mobiel te volgen, maar dat ik nog een beetje moeilijk. Verder ben ik ook heel sterk. Als ik op mijn buik lig, kan ik al erg goed mijn hoofdje optillen. Mama heeft daar op 2 februari een foto van gemaakt.

 Vastgehouden door opa en oma

Op zaterdag 26 februari komen opa en oma opnieuw op bezoek. En eindelijk is het dan zover… ze hebben met me kunnen knuffelen…

 Mama heeft het goed bekeken…

Op maandag 28 februari, laat in de avond, heb ik nog niet zo’n zin om te gaan slapen. Dit komt omdat ik vooral ’s avonds veel last heb van krampjes. Papa is aan de beurt om mij te troosten. Samen proberen we van alles. Uiteindelijk heeft papa dan iets gevonden om me rustig te krijgen; als hij één been omhoog houd ben ik stil. Hij zegt dit ook tegen mama, die vervolgens wel heel makkelijk reageert. Zij zegt: ‘Nou schat, goed vasthouden dan… Welterusten.’ Vervolgens moesten papa en mama heel hard lachen…?!

 Het consultatiebureau

Op dinsdag 29 januari ben ik voor het eerst naar het weeguurtje op het consultatiebureau geweest. Ik vond het eigenlijk helemaal niet zo leuk. Word je zomaar helemaal uitgekleed… Ik heb dat dus ook even laten weten en het op een krijsen gezet. Blijkbaar huil ik toch wat harder dan de gemiddelde baby, want er was een moeder die gewoon de oren van haar baby afdekte ;-)

Ik was wel weer goed aangekomen. Ik woog al 4100 gram!

 Dag van de uitstapjes

Op donderdag 31 januari zijn papa, mama en ik er op uit geweest. ’s Ochtends zijn we met z’n drieën naar de Prenatal geweest om te shoppen… Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen! In de middag zijn we vervolgens naar de osteopaat geweest om te kijken of die mij kan helpen met mijn krampjes en met name ook met het uitstrekken wat ik heel erg extreem doe als ik een beetje in paniek ben. Ik was erg rustig tijdens de behandeling en het lijkt echt wel te helpen. ’s Avonds kwam mij buurjongetje Jamie op bezoek met zijn papa en mama, dus het was een drukke, maar hele leuke dag.

 Echt een meisje, aan de sieraden

Op zaterdag 2 februari heb ik mijn eerste sieraad cadeau gekregen. Tante Annie en ome Piet hebben voor mij een heel mooi armbandje laten graveren met daarin mijn naam en geboortedatum. Tante Annie en ome Piet vinden mij een hele mooie baby en tante Annie heeft gezellig met me geknuffeld.

 Heel veel kaartjes:

We hebben al heel veel kaartjes toegestuurd gekregen, wat we heel erg leuk vinden. Nu hangen ze nog allemaal in de kamer e straks gaat mama ze inplakken in een mooi boek. Allemaal heel erg bedankt!

Klik HIER om terug te gaan naar het Dagboek

Mijn website is nog lang niet af dus neem regelmatig een kijkje en ontdek de nieuwe ontwikkelingen